Showing posts with label huruhara. Show all posts
Showing posts with label huruhara. Show all posts

17 Mar 2014

(Late post) Busy January and February -_-"

Halooo~ Lama ga posting yaaa, ketunda 2 bulan hehehe. Gomen ne~ (‘A`)
Januari kemaren selama 35 hari ada KKN (Kuliah Kerja Nyata), aku kebagian di daerah Magelang. Jarang posting bukan karena susah sinyal atau sibuk, tapiiii karena mager dan kebanyakan nonton anime aja hahaha #kicked ヽ(#゚Д゚)ノ┌┛
Teruuus seminggu setelah pulang KKN, aku langsung kejar setoran ke Surabaya-Bali-Lombok (yeay!) buat KKL (Kuliah Kerja Lapangan) a.k.a liburan seangkatan *prokprokprok (*´▽`*) Jadiiii, satu resolusiku tercapai!!!

Pertama-tama, aku mau cerita pengalaman selama KKN dulu (•‿•) Banyak cerita selama 35 hari KKN kemaren, mulai dari awalnya males-malesan packing, males-malesan buat berangkat, tapi karena temen-temennya asik dan seru, jadi betah deeeh °˖✧◝(⁰▿⁰)◜✧˖°
Jadi tim-ku ada 10 orang, setiap orang wajib punya 4 program keilmuan dan 2 program multidisiplin, jadiiii ada 40 proker belum keitung sama proker multidisiplin yaaa haha. Minggu pertama masih perkenalan, muter-muter desa, ke kades, kadus, sama ke bidan desa buat perkenalan dan minta izin mengenai proker yang terkait. Setelah perkenalan selesai, kita kelompokin program yang setipe. Harapannya biar cepet selesai. Kendala kita waktu itu, kita ga mikirin plan B, jadi pas kejadian program di salah satu SMP kita terombang-ambing, kita tetep nunggu ketidakpastian yang akhirnya bikin gerah, tapi akhirnya jalan juga kok, dan lancar alhamdulillah (●´∀`●)
Banyak konflik batin yang terjadi (duileh~), tapi kita bersepuluh berhasil mengaruhi badai itu, dan selalu kompak bersama-sama (^∇^) Minggu terakhir, awal Februari, acara penarikan tim KKN, tapi kita belum boleh pulang sebelum tanggal 16 Februari, eeeh taunya Jum'at pagi tanggal 14 Februari ada hujan abu dari letusan gunung Kelud. Ga lama, ada jarkom bahwa kalo keadaan memburuk, kita disuruh pulang secepetnya. Akhirnyalah kita pulang sabtunya, dengan keadaan yang udah ga hujan abu lagi, tapi abu di jalanan masih tebel dan pas di jalan banyak kecelakaan karena licin dan minimnya jarak pandang. Untungnyaaa, di tengah jalan turun hujan dereeesss yang menghapuskan abu yang berterbangan di udara, berganti dengan dinginnya hujan hahaha (ᅌᴗᅌ* )
Sore itu, kita sampe di basecamp kitaaa yaitu kosan Stepi hoho, langsung pulang kosan tapi ga langsung istirahat. Beres-beres kamar kos dulu karena ditinggal sebulan pasti berdebu fufufu. Minggunya kita nonton film bareng, kita nonton Robocop hohoho #belumbisamoveonKKN

Upacara pemberangkatan xD
Upacara apa ya ini, lupa hahaha
Foto di balai desa duluuu
Perkenalan ke SMP
Maen-maen ke sawah haha

 
Maen ke Borobudur yeyyyy~

 Semi fullteam di Borobudur
 Abis proker di SMP
 Maen lompat tali di tengah jalan haha
Pas ekspo kecamatan Mungkid

Naaaah jadiiii, begitulah euforia dan sedikit cerita jaman KKN yang gabisa aku ceritain satu-satu heheh. Langsung lanjut ke cerita KKL yuuuuh!!!
Setelah KKN, pulang 3 hari ke rumah, abis itu balik lagi ke Semarang, siap-siap berangkat KKL. Etapiiii, pas balik ke kos, sepiiiii banget, ternyata aku sendirian fufufu  щ(ºДºщ) Untung malem itu pas banget sampe kosan diajakin Dito sama Rita makan sate padang, kalo ga ya krik-krik di kosan, paling ga keluar karena males (;´Д`)
Paginya ada technical meeting sama biro buat persiapan KKL ke Surabaya-Bali-Lombok, sebelum berangkat, muncullah keajaiban, ada temen kosan yang dateng, terus aku cegah dia pulang biar nemenin aku malem itu haha. Pulang dari technical meeting aku kehujanan, awalnya biasa aja, malem masih cekikikan sama Okta sampe perut sakit dan tidur jam 11 kaya biasanya. Paginya rasanya badan meriang, terus diare 。:゚(。ノω\。)゚・。
Langsung telpon Bapak buat tanya obat, akhirnya makan, terus minum obat. Tapi sampe malem pas mau berangkat KKL, badan belum enakan, malah makin parah. Akhirnya, dikerokin sama Okta, terus dianterin Imam ke GSG, tempat kumpul. Jarkom kumpul jam 7, berangkat juga jam setengah 9 hufty, okay~ (`ε´)
Di jalan menuju Surabaya, kan malem tuh, bisa sih tidur di bis, badan ngerasa dingin, tapi pas dipegang tuh panas banget, yaudah deh ditahan-tahanin waktu itu sampe di tempat transit pertama, perut mules banget, diare kumatnya pas berenti doang, untung pas di bis engga, syukur deeeh \( ̄□ ̄)\
Tapiii menderita jugaaa, akhirnya minum obat diare, ga mempan sampe tempat kunjungan pertama, ada ibu-ibu pegawai sana ngasih obat yang ampuh banget buat diare, langsung mampet hahaha. Abis dari situ, badan mulai enakan dan seger lagi. Terus pas nyebrang ke Bali dan Lombok, udah sehaaat dan bisa menikmati indahnya Bali dan Lombok. Kalaaaap beli-beli ini itu, but after all, it was a nice trip with my classmates, and I regret nothing!!! Thanks Bali, thanks Lombok, thanks Oryza, thanks Senja Furnindo, thanks THP 2010, thank God! ♥♥♥
 On the boat to Lombok
 waiting for sunset
 waiting for sunset 2
 beautiful sunseettt
 Bukit Malimbu
 Bukit Malimbu 2
 on boat to Gili Trawangan
 Gili Trawangan
 Gili Trawangan
 ngeluarin jurus di Pantai Senggigi
 Fushion di Pantai Senggigi

 Parasailling di Tanjung Benoa





 Kuta Beach



Hahaha itu tadiiii kegiatan padat aku selama 2 bulan ini, maaf kalo ceritanya membingungkan, ga lengkap, loncat-loncat, dan terkesan cerita cepat. Karena sebenernya aku juga sedang belajar buat menuliskan pengalaman dan apa yang ada didalam pikiran dan perasaanku untuk dituangkan lewat tulisan haha, hrrrr~ (ミ´ω`ミ)
Abis postingan iniii, aku akan posting Januari-Februari Haul, isinya tentang barang-barang apa aja yang aku dapet selama 2 bulan ini, bukan karena belanjaaa, ya bisa sih dibilang belanja, tapi ada juga yang dapet secara ga terencana. See you in my next post... (๑╹っ╹๑)

17 May 2012

Sisi liyane awakku

Jino kenopo to karo aku? Aku dewe ra ngerti. Meneng wae diomongi jahat, ngomong jare marai loro ati. Karepmu aku kon piye, he?

Iyo-iyo, kowe ki ratau salah. Kowe ki bener terus. Kowe sering ra sih ndeloki statusmu dewe sik gekben terus mbandingke karo awakmu sing saiki ngono? Tulisan, lambe, karo tindakanmu ki ra singkron blas.

Sorry lho iki. Jare kon ora gampang nge-judge uwong. Tapi kok kowe dewe nggampangi? HAHAHA

Ndi-ndi, sing jarene arep menegakkan keadilan! Ngomong wae neng SMS, NDI AKSINE?! NDI?!

Aku kok kudu ngguyu yo. Mbok wis to dadi wong ki sing sareh. Niat ngenengke wong ki yo mbok wis dinengke. Lha iki?! Sopo sing ngenengke, sopo sing merintih-rintih pengen kekancan meneh. SOPO SING RA KUDU NGGUYU NEK NGONO KUI HAHAHA

Wis lah, ngomong karo kowe ki emang raono enteke. Kowe ra bakalan tekan karo opo sing tak omongke. Sesuk-sesuk sirahe diiseni sik nek meh ngomong karo aku.

oOo

".........aku kira Bapakmu itu paham, ternyata......." *nada biasa kok* *omongane uwong*
Terus kenopo nek Bapakku ra "paham"? Njamin po nek paham ki terus mlebu suargo? Paham nek ra ngamalke yo podo wae kaleeeeeee. Biasa wae. Bapakku sing ra "paham" omongane luwih nduwe "isi" daripada kowe sing "paham". Moco terus ngamalke ki luwih becik timbang mung moco terus mung "ngomongi".

Aku wonge emang ra gagasan. Aku wonge wegah ribet, wegah susah. Aku wonge nek garap sesuatu kudu duwe jeda wektu akeh. Emange aku ra kuliah? Emange tugasku ra akeh? Emange aku ra duwe kesel po? Emange kowe apaku kok ngongkon-ngongkon cepet-cepet? Bapakku karo mbokku we ratau nyusu-nyusu aku. Aku ratau tertarik karo sospol. Aku ra seneng. Awakdewe ki duwe jatah dewe-dewe. Rasah to do mekso-mekso kudu neng kene kudu neng kono. RA SESUAI PASSION MARAI RA OPTIMAL. Sing nggarap yo wegah-wegahan.

Ora kok. Aku ratau nyesel wis neng dalan iki. Alhamdulillah malah. Tapi aku mung ra seneng carane do ngarahke. Aku wis gede. Wis isoh milih ndi sing tak senengi ndi sing ora. Aku emang bedo. Ngopo kudu mekso aku dadi podo?

Wis. Omong kosongku wis bar. Bar moco iki pikiranmu tentang aku arep piye terserah. Iki pendeman selama iki. Oleh to? Sopo ngomong blog ki kudu ngeki manfaat? Yo emang kudu, tapi emang raoleh nek nggo curhat? Nadaku pas nulis iki biasa wae. Mocone rasah nggo emosi.

17 Jan 2009

Biologi oh Biologi

Kenapa biologi mesti banyak hapalan seh woy !
Pusing ini pusing amat sangat sekali pake kuadrat, tiap guru ngobrol dan curhat masalah segala tumbuhan dan binatang ataupun manusia dgn nama ilmiah yg gak tau siapa yg ngasih + mengesahkan, pasti aku cuma bengong !
Tampangnya sih merhatiin, padahal kepalaku isinya cuma, "Tu guru ngomong apa kumur sih, kagak ngerti secuil selapis setipis pun !"
Saat lagi berdialog dengan bokap, pasti beliau bilang :
Bokap (B) : "Biologi kan CUMA HAPALAN dek msk gt aja gak bisa."
Dinnar (D) : "Heh ? Cuma ? Gak sekedar cuma itu mah buat aku papah ! Tau kan kelemahan putrimu tersayang ini tuh ngehapal."
B : "Tapi kan bisa buat jembatan keledai biar gampang!"
D : "Bikin apa pah ? Jembatan keledai ? Berarti aku keledai yang mau nyebrang dong !"
B : "Dasar kamu tu bego apa pura-pura sih dek, kyana beneran ya." - tertawa terdahak-dahak
Secara aku paling lemah disuruh nghapal pelajaran, kl nghapal yg lain lsg diluar kepala, sampe lupa ! :)
Todong looooooongggg T.T
hapuskan kesulitan biologi dari muka saya, pengen bisa dan ngerti biologi nih ..
Rela deh gak bisa bahasa binatang, yg penting bisa biologi !